شماره تلفن ایالات متحده — بدون KYC، پرداخت با کریپتو.

ایالات متحده بخشی از طرح شماره‌گذاری آمریکای شمالی (NANP) است و کد کشور +1 را با کانادا و تعداد زیادی از سرزمین‌های کارائیب به اشتراک می‌گذارد. شماره‌های آمریکا از فرمت NXX-NXX-XXXX پیروی می‌کنند — یک کد منطقه ۳ رقمی و سپس یک شماره مشترک ۷ رقمی. هیچ تنظیم‌کننده ملی واحدی برای شماره‌گذاری وجود ندارد؛ FCC (کمیسیون ارتباطات فدرال) به طور کلی بر تنظیم مخابرات نظارت دارد. کدهای منطقه به صورت جغرافیایی تخصیص داده می‌شوند، اگرچه قابلیت حمل شماره به این معنا است که کد منطقه همیشه موقعیت فعلی را نشان نمی‌دهد. کدهای منطقه مترو بزرگ شامل 212 و 917 (منهتن)، 310 و 213 (لوس آنجلس)، 312 و 773 (شیکاگو)، 415 (سانفرانسیسکو) و 202 (واشنگتن دی‌سی) هستند. ایالات متحده بزرگترین اقتصاد اپلیکیشن جهان را دارد و اکثر خدمات وب — از شبکه‌های اجتماعی تا اپلیکیشن‌های فین‌تک — از یک شماره تلفن آمریکایی به عنوان روش تأیید اصلی استفاده می‌کنند. کاربران بین‌المللی اغلب به یک شماره آمریکایی برای ثبت‌نام در پلتفرم‌های مخصوص ایالات متحده، دریافت تأییدیه‌های پیامکی یا ایجاد یک خط تجاری بدون آدرس فیزیکی آمریکا نیاز دارند. شماره‌های موبایل و ثابت از همان فرمت پیروی می‌کنند و از نظر بصری غیرقابل تشخیص هستند. خدمات آگاه از VoIP (مانند برخی اپلیکیشن‌های فین‌تک) ممکن است بررسی‌های اضافی اعمال کنند؛ نتایج بسته به پلتفرم متفاوت است.

• شماره‌های آمریکا از فرمت NANP پیروی می‌کنند: کد منطقه ۳ رقمی + مرکز ۳ رقمی + شماره مشترک ۴ رقمی، مثال: +1 (212) 555-1234.
• شماره‌های موبایل و ثابت از نظر فرمت غیرقابل تشخیص هستند؛ قابلیت حمل به این معنا است که کد منطقه به طور قابل اطمینان جغرافیا را نشان نمی‌دهد.
• شماره‌های رایگان از کدهای منطقه 800، 888، 877، 866، 855 و 844 استفاده می‌کنند و به عنوان خطوط ورودی مجازی در دسترس نیستند.